W nawiązaniu do pisma Wojewody Podlaskiego z dnia 28 kwietnia 2026 r. oraz pisma Przewodniczącego Rady Miasta Kolno z dnia 6 maja 2026 r., wzywającego mnie do złożenia wyjaśnień w zakresie istnienia przesłanek do wygaśnięcia mandatu radnego, niniejszym podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wskazuję, że nie istnieją przesłanki do wygaśnięcia mandatu radnego – informuje radny Marcin Orłowski.

Radny z Kolna złożył obszerne wyjaśnienie w procedowanej sprawie.

Otóż twierdzi, że jego działalność nie narusza ustawowego zakazu prowadzenia działalności gospodarczej przez radnych, na podstawie art. 24f ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (dalej jako „u.s.g.”). W konsekwencji nie zachodzą przesłanki do wygaśnięcia mandatu radnego, na podstawie art. 383 § 1 pkt 5) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy.

- Sam fakt prowadzenia przeze mnie działalności gospodarczej nie oznacza, że naruszam zakaz określony w art. 24f u.s.g. Nie prowadzę działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy – twierdzi Marcin Orłowski. - Po pierwsze zakazane na mocy art. 24f u.s.g. jest prowadzenie działalności przez radnego, a nie przez spółkę, której radny jest udziałowcem. Jest to wówczas działalność gospodarcza spółki a nie radnego, która jest objęty zakazem. Fakt, że spółka Net - Komp sp. z o.o. świadczy usługi telekomunikacyjne na rzecz jednostek organizacyjnych Miasta Kolno nie stanowi zatem naruszenia art. 24f u.s.g.

Stanowisko Wojewody Podlaskiego jest w tym zakresie błędne – uważa radny.

Wskazuje ponadto, że świadczenie usług telekomunikacyjnych na rzecz np. gminnych osób prawnych takich jak np. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Kolnie sp. z o.o. nie jest prowadzeniem działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy.

Dodaje, że na mocy art. 24f u.s.g. zakazane jest właśnie prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy. Mieniem komunalnym gminy jest zaś własność i prawa majątkowe należące do gminy. Własność i prawa majątkowe należące do gminnych osób prawnych, w tym przedsiębiorstw jest mieniem komunalnym tych gminnych osób prawnych, a nie mieniem komunalnym gminy.

Pojęcie mienia komunalnego gminy w rozumieniu art. 24f u.s.g. jest zatem pojęciem węższym od pojęcia mienia komunalnego, określonego w art. 43 u.s.g.

- Stanowisko Wojewody Podlaskiego, że w dyspozycji art. 24f u.s.g. mieści się też mienie gminnych osób prawnych jest niezasadne i stoi w sprzeczności z treścią art. 24f u.s.g., jak i art. 43 u.s.g – podkreśla.

Radny tłumaczy, że wykorzystywanie mienia komunalnego gminnych osób prawnych, takich jak np. Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych w Kolnie sp. z o.o. nie jest zatem wykorzystywaniem mienia komunalnego gminy. Są to dwa odrębne mienia komunalne. Jest to mienie komunalne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której gmina jest udziałowcem. Jest to zatem mienie odrębnego podmiotu – spółki z o.o. Spółka ta posiada odrębny majątek od majątku gminy.

- Nie jestem przy tym udziałowcem ani członkiem jakiegokolwiek organu Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych w Kolnie sp. z o.o. Z treści pisma Wojewody Podlaskiego dalej nie wynika, żebym usługi telekomunikacyjne były świadczone na rzecz gminy – Miasta Kolno, a jedynie na rzecz spółek, w których gmina jest udziałowcem – dodaje Orłowski. - Ponadto, w przedmiotowej sprawie nie wykorzystuje żadnego mienia. Otrzymywanie wynagrodzenia za świadczone usługi nie jest korzystaniem z mienia, bez względu na to do kogo by ono należało.

Uważa, że stanowisko Wojewody Podlaskiego jest również błędne w tej kwestii.

- Nawet jeśli uznać, że świadczenie przez moją działalność gospodarczą czy nawet przez spółkę usług telekomunikacyjnych na rzecz gminnych osób prawnych stanowi prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 24f u.s.g, to nie każde prowadzenie takiej działalności jest złamaniem zakazu określonego w tym przepisie - podkreśla.

Dalej radny tłumaczy, że Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nie każde korzystanie przez radnego z nieruchomości gminnych wyczerpuje zakaz, o którym mowa w art. 24f ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Prowadzenie gospodarstwa rolnego przez radnego z wykorzystaniem wydzierżawionych od gminy gruntów rolnych, będących mieniem gminy, w której radny uzyskał mandat, jest wprawdzie prowadzeniem działalności gospodarczej, o której mowa w art. 24f ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Jednocześnie, nie każde korzystanie z nieruchomości gminnych będzie wyczerpywało wskazany zakaz. Mając na uwadze cel tego zakazu, nie można uznać, że korzystanie z mienia gminnego na zasadzie powszechnej dostępności usług na warunkach ogólnych czy też na warunkach ustalonych powszechnie dla danego typu czynności prawnych może podważać osiągnięcie tego celu, ponieważ w tych przypadkach nie zachodzi obawa wykorzystania mandatu radnego do uzyskania innych korzyści, aniżeli dostępne dla wszystkich członków wspólnoty samorządowej (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3186/19).

W świetle powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, do złamania zakazu dochodzi wtedy, gdy radny wykorzystuje mienie gminy do uzyskania innych korzyści, aniżeli korzyści dostępnych dla wszystkich członków wspólnoty samorządowej.

Według radnego należy zatem zbadać czy ewentualne warunki umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych na rzecz gminnych osób prawnych odbiegają od warunków umów zawartych z innymi abonentami. Jeżeli są ukształtowane na takim samym poziomie, to nie można mówić o dodatkowych korzyściach dla radnego, które otrzymywałby na skutek pełnienia mandatu radnego.

Radny dodaje, że warunki umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych są warunkami ustalonymi powszechnie dla tej czynności prawnej. Pogląd NSA jest poglądem ugruntowanym w orzecznictwie.

Podobny pogląd przyjął NSA także np. w innym orzeczeniu, w którym stwierdził, że o prowadzeniu przez radnego działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy można mówić wtedy, gdy radny korzysta z mienia gminnego na uprzywilejowanych zasadach, wykorzystując swoją pozycję w gminie (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II OSK 1719/17).

- Wojewoda Podlaski tymczasem w żaden sposób nie zbadał czy należności otrzymywane przeze mnie lub przez spółki odbiegają od wartości rynkowych i tym samym czy otrzymuje jakieś nieuprawnione korzyści. Wojewoda Podlaski powołał się na cel art. 24f u.s.g., którym jest ochrona antykorupcyjna i z góry przyjął, że w przedmiotowej sprawie prowadzę działalność gospodarczą zakazaną na mocy art. 24f u.s.g. W ten sposób Wojewoda Podlaski pominął inny cel art. 24f u.s.g., którym jest ochrona majątku gminy i zapobieganie nadużyciom w wykonywaniu mandatu radnego – podsumowuje Marcin Orłowski.

W tym przypadku radny także uznał, że stanowisko Wojewody Podlaskiego jest sprzeczne z zacytowanym poglądem orzeczniczym Naczelnego Sądu Administracyjnego. 

::news{"type":"see-also","item":"54077"}