... ma się dobrze.

Tu na ziemi jest albo niebo albo piekło. Oni mają niebo. Znajdą chętną Ewę do uciech w ukryciu i śmieją się ludziom w twarz. Ale to nie w ukryciu a widoczne.. Potasować proboszczów i pokończą się parafialne romanse.

Parafialne cudzołóstwo. Ale to działa w obie strony - suka nie da , pies nie weżmie. Znając kusicielską naturę kobiet to i nie dziw że takie rzeczy się zadziewają, choć publicznie kreują sie na przykładne żony, ale w duuuużym cudzysłowiu. Gdzie diabeł nie może , tam taką babę pośle. I taki ksiądz już popłynął, a diabeł sie cieszy..

To są obłudnicy, hipokryci. Zakładający ludziom klapki na oczy, żeby Ci mieli złudne wyobrażenie, pochlebną opinię, dobre zdanie, o człowieku w rzeczywistości prowadzącym nieczystą grę. Człowiekowi można zamydlić oczy , Bogu - nie. Jednakże, niewielu ludziom, można nałożyć klapki na oczy.

Oczywiście Tomaszu, wszyscy i za wszystko odpowiedzą.

Wiadomo, że On jest. Wiedzą o tym przynajmniej ludzie wierzący. Wiedzą, że On zna każdą naszą myśl, każde zamierzenie, nasze serce, każdy nasz uczynek. Wiedzą też o tym, że On jest jedynym Sędzią Sprawiedliwym, który wynagrodzi nas za dobre, a za złe ukarze. Dlatego są wierzący, a ci niewierzący postępują zgodnie z zasadą: róbta co chceta...tylko nie dajcie się przyłapać na gorącym uczynku...

Winni odpowiedzą za zdrady, kłamstwa, cudzołóstwo, za odciąganie żony od męża zamiast dążyć aby rodzina się nie rozbiła, to ją celowo rozbijać. Odpowiedzą za krzywdy wyrządzane rodzinom, za łamanie przykazań i przysiąg i ślubów, za jawne granie Panu Bogu na nosie.

O ile są to kalumnie, to na pewno nie odnoszą się do nowego ks. Proboszcza. Nikt, nic Mu nie zarzuca. Ale zapewne mają odniesienie do innych księży, którzy swoim niemoralnym zachowaniem i postępowaniem zasłużyli na dość ostre uwagi ze strony wiernych. I to oni sami stworzyli piekiełka ze swoim udziałem i innych diabłów, tudzież diablic. Takie sytuacje miały i nadal mają miejsce i nie ma co zaprzeczać nazywając to kalumniami. A, że wierni komentują..., być może z troski o swego duszpasterza, że zabrnął w ciemny zaułek, pobłądził, z nadzieją , że powróci na właściwą drogę.